منطق سوداگرایانه حاکم بر بخشهای مهم اقتصادی، واردات را بر تولید داخل ترجیح می دهد
اما آنچه تاکنون مانع اصلی حضور و ایفای نقش نخبگان در این عرصهها بوده، غفلت و بیاعتنایی و بعضاً نبود درک و فهم راهبردی در مسئولان و کارگزاران و مهمتر از آن تعارض منافع ناشی از این حضور بوده که مثال روشن آن عدم استفاده از شرکتهای دانشبنیان برای تقویت و ارتقای تولید داخلی است.
