ارسالی از مخاطبان

جوابیه ای به مطلب دون شأن سیدعلی عباس محدث، که اخیراً خطاب به نماینده ی شهیر و کاریزمای کهگیلویه ی بزرگ *جناب حاج سید محمدموحد* نگاشتند

۲۰ سال نمایندگی نماینده ی کهگیلویه را علی رغمِ اقبالِ هر چهار سال یکبار قاطبه ی مردم را *دور باطل* خواند و متهمش کرد به *رفتار پولیسمی!!!* در حالی که پخش پول برای کسب آرای مردم در یک دهه ی اخیر و با ظهور نوکیسه گان سیاست و نمایندگی مجلس، نُقل محافل گشت.

جالب آنجاست که این نویسنده، گل واژه ی مقدس *سید* پیشوند اسمش میباشد و فعال فرهنگی- سیاسی خطابش کردند!!!

این در حالی است که *تربیت سیاسی-اجتماعی* افراد یک جامعه نه تنها مقوله ای مهم است، بلکه ضرورتِ تامِ جوامعِ انسانی است و برای *فرهنگی بودن افراد* هم باید گفت؛ آن که دَم از فرهنگ و نویسا بودن میزند، هیچگاه نشاید که ناانصاف و متوهم گردد و نه قلم خود را بفروشد و یا ذبح کند؛ زیرا نامش چیزی نیست اِلا ظلم بر اندیشه و قلم. برای آنکه بر سیاستمدار بودنِ شخصیتی خُرده گرفت و جسارت کرد که بالغ بر ۲ دهه، غالب سیاسیون ایران پهناور، بر اَعَم خصایصِ بارزش تاکید داشتند و دارند و مهر تایید هر چهار یکبار مردم فهیم کهگیلویه ی بزرگ، نمونه ی روشن دموکرات بودن و مردمی بودنش میباشد.

این نویسنده ی تقریباً عجول، برای آنکه عملِ قبیحِ *دروغ* را منکوب کند به هیتلر و اندیشه های هیتلری مراجعه کرد که خود ظالم ترین های سیاسیون دوران بود!!!

بلی، دروغگویی از جمله رفتارهای برخی سیاستمداران بوده و هست و مضافاً در دنیای امروز که سواد رسانه ای به حَدّ اَعلی رسیده، دیگر نمیتوان کلیدواژه ی *دروغگویی* را به عنوان پوئنی برای نیل به اهداف و مقاصد دانست. به همین دلیل وقتی پای شخصیت نوپای عالم سیاست و تشنه ی ردای نمایندگی مجلس، که از قضا از محبوبان این نویسنده ی محترم میباشد، در ابتدایی ترین موارد، همچون *سطح تحصیلات و منبع اخذ آن و همچنین منشأ منابع مالی* خود با مردمان دیارت صادق نباشد، خیلی زود مردمِ آگاه، با نهیبی محض به گوشه ی رینگ هدایتشان میکنند و چه فهیم اند و با شعور، چنین مردمی که وقتی میبینند آن کسانی که نوکیسه ی سیاستند و در واقع اَدای سیاستمدار بودن را در میآورند ولی رو در روی مردم مینشینند و به قیمت اَخذ آرای مردم، نه تنها دروغ میگویند بلکه قسم جلاله ی دروغ تحویل میدهند. چنین مردمی را چه نیاز به مراجعه به مشی هیتلری و چرچیلی؟!؟! زیرا معتقدند: چون که صد آید نود هم پیش ماست.

گرچه اصطلاح سیاستمدار بودن جدای از با سابقه ترین فرد بهارستان یعنی حاج محمد موحد، زیبنده ی هر کسی نیست ولی برای آن کسانی که با هر لطایف الحیلی پای در میدان سیاست میگذارند، صاحب نظران برایشان چندین ویژگی را مترتب دانسته اند، و بدا که رهسپار میدان سیاست شوی و خود را در قامت و قواره ی موحد بدانی ولی ابتدایی ترین ویژگیها را بی بهره باشی:

#ابتدا باید تحصیلات خودرا تکمیل کرده باشند و بعد وارد کارزار سیاست و اجرا شوند و نه بالعکس!!!!

#عصبانیت او با محاسبه ی قبلی باشد و وقتی اشتباهی کرد عذرخواهی کند.

#و مهمترین اینکه، اطرافیان و مشاورانش هوش سیاسی و ادب سیاسی داشته باشند. به گونه ای که اخلاق سیاسی در مواضع سیاسی شان نمود داشته باشد.

ولی وای بر قلم و اندیشه مادامی که صاحبان ادعایی اش خود را از اهالی فرهنگ و سیاست بدانند اما الفبای فرهنگ و سیاست که همان اخلاق و احترام و عدم پرخاش هست را پایبند نباشند.

والسلام علیکم