به گزارش خبرنگار دهدشت نیوراستان کهگیلویه و بویراحمد در سالروز رحلت حضرت ختمی مرتبت محمد مصطفی (ص) و شهادت سلاله پاکش امام حسن مجتبی (ع) غرق در اندوه و ماتم است.

گویا آسمان به دلیل کوچِ روحِ بلند پیامبر واپسین و سبط اکبرش، امام حسن مجتبی (ع) در غروب و غباری غمبار فرو رفته و زمین بعد از صد‌ها سال، از بی مهری‌های گوناگونی که بر پیامبر و خاندان بزرگوارش رفته، شرمنده و خجل است.

پیامبر خاتم جهان مادی را ترک می‌کند؛ اما افسوس و هزار افسوس که غربتی شدیدتر از قبل بر خاندان مکرمش احاطه پیدا می‌کند. پیامبر عزیز، حتی، چون امشبی که سر بر بالین گذر از جهان می‌گذارد، گویا باید دل نگران مظلومیت علی (ع) و فرزندان بزرگوارش باشد.

مظلومیت و غربتی که مثلا شمه‌ای از آن، اینهاست: هم درِ منزلِ دخترش را به آتش می‌کشند، هم علی مرتضی را از حق خویش محروم می‌سازند، هم حسن، سبط اکبر را به دست همسر جفاکار شهید می‌کنند و جسم پاک و مطهرش را آماج تیر‌ها قرار می‌دهند و هم کربلا را رقم می‌زنند
خلاصه آنکه ۲۸ صفر، سرآغاز غربت خورشید‌های هدایت در مدینه پس از پیامبر است.