دهدشت نیوز

با سلام وارادت خدمت فرمانده شجاع ودوست داشتنی برادر عزیزم سید امرالله یزدانبخش خوبی خانواده خوبن فیلمت را دیدم چقدر شکسته شده ای آن جوان رعنا ان شیر بیشه عشق ان فرماندهی که هرجا ورود پیدا میکرد گره گشا بود وفاتح یاد شبهای که در ارتفاعات مملو از برف وکولاکی مهاباد جلوی ستون چون شیری غران حرکت میکردی وما بسیجیان در کنارت ارامش داشتیم. وپا در رکابت بودیم

یاد داری درشبی که حدود ۱۲ ساعت درمنطقه سردشت دران برف وبوران وکوه وجنگل وصخره ودره را پیمودیم ودرگرگ ومیشی هوا به کمین ضد انقلاب افتادیم
وبا تدبیرت توانستی با کمترین تلفات وگرفتن تلفات از دشمن مقاومت کردیم واجازه به دشمن ندادی تاجولان دهد وترک تازی نمایدفرمانده عزیز وشجاعم هیچگاه از یاد نمیبرم حدود ساعت ۲بعداز ظهر ان روز خونین برادر شمس فرمانده تیپ اصرار داشت ودستور داد به عقب برگردی زیرا هوای برفی ومه الود وسرمای سوزان وبی رمقی نیروها ناشی از پیاده روی ودرگیری با دشمن شرایط بسیار حادی را برایمان رقم زده بود
اما شما از دستور فرماندهی سرپیچی کردی وگفتی تا به عقب بردن آخرین مجروح رودر روی دشمن میمانم وماندی تا مجروحین را با انهمه مشکلات به عقب فرستادی دستهای سوخته وخون الودت ناشی از استفاده ازآن خمپاره ۶۰ بدون پایه که باان شلیک میکردی ملکه ذهنم میباشد
فرمانده دلاورم به بیماری کرونا مبتلا شده ام وبا کمک اکسیژن تنفس میکنم
ریه ام شیمیای ونفس کشیدن برایم سخت ودشواراست به یاد نبرد تاریخی بیستم آبانماه سال ۶۲ درمنطقه زندان دولوتو که مردانه ماندی تا مجروحین را به پشت جبهه فرستادی وخودت آخرین شخصی بودی که به عقب برگشتی
امروز دست یاری به سویت دراز میکنم
من هم مجروحم اما نه در جبهه مجروح وزخمی بی تدبیری وندانم کاری مسئولین به حضورت نیازمندم
بسیجیان شجاع لرزبانت را بردار وبه یاریم بیا ومرا هم به پشت خط منتقل کن
منتظرم
فرمانده عزیز ودلاورم
رهایم نکن که تیر خلاص را نه با سلاح بلکه با نبودن دارو وخستگی مفرط کادر ایثار گر درمان
بربدنم شلیک خواهند کرد بیا سید عزیز که دارد دیر میشود
برادر هم رزمت محمود کبیری تبریز