پایگاه خبری دهدشت نیوز:

روستاهای دورافتاده شهرستان در بخش‌های دیشموک و چاروسا در بحث زیرساخت‌ها به ویژه در بخش راه، بهداشت و آب مشکل دارند و برخی روستاها در مناطق صعب‌العبور و دور از دسترس قرار دارند که فراهم شدن زیرساخت‌ها هزینه هنگفتی بر دوش دولت خواهد گذاشت.و البته دولت هم هیچ گاه برای تجمیع این روستاها و ارائه خدمات مطلوب دست به کار نشد و روستائیان با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کنند.
اما در دو کیلومتری شهر دهدشت مرکز شهرستان روستای «غریب‌خانه» واقع شده که به رغم همجواری با شهر از امکانات و خدمات اولیه برای برخورداری از زندگی سالم بی‌بهره است.
تعداد خانوار و جمعیت روستا از زبان مردم آمار متناقض و از ۱۰ تا ۱۵ خانوار ارائه شد اما هر چه هست نبود امکانات و خدمات باعث شده بسیاری از خانوارها ترک دیار کنند.
ساکنان غریب خانه می‌گویند فرزندانی که به شهر مهاجرت کردند در صورت بهسازی جاده و گازرسانی به روستا باز می گردند

یکی از اهالی روستا می‌گوید: وضعیت نا مناسب جاده معلمان را از آمدن به روستا باز می‌دارد امسال یک خانم معلم به روستا داده‌اند که ایاب و ذهاب برایش سخت است.

این خانم جوان افزود: با اتمام تحصیلات در مقطع ابتدایی دانش‌اموزان مجبورند تحصیلات را در سایر روستاها یا شهر ادامه دهند که با توجه به شرایط معیشتی و دوری از خانواده تعداد بسیاری عطای تحصیل را به لقایش بخشیده و ترک تحصیل کردند.

وی گفت: اگر مسیر دسترسی به شهر مناسب باشد عبور و مرور برای دانش آموزان راحت می‌شود.

خانم بارداری که مرتب برای انجام مراقبتهای بارداری به مراکز بهداشتی و درمانی مراجعه می‌کند به فارس گفت: هر بار برای رفتن سخت ترین روز زندگی‌ام را تجربه می‌کنم و استرس دارم که عبور از این جاده برای فرزندم مشکلی ایجاد نکند.

بی‌بی کفایت که به قول خودش ۵۰ سالی می‌شود در روستا سکونت دارد با اشاره به قدمت روستا می‌گوید: سال‌های خیلی دور که پدران ما اینجا زندگی می‌کردند جمعیت بسیاری در روستا وجود داشت اما هر سال که می‌گذرد جمعیت کمتر می‌شود.

وی علت مهاجرت بی‌رویه به شهر را محرومیت روستا از امکانات و خدمات می‌داند و می‌افزاید: مسؤولان شهرستان از گذشته تاکنون ما را فراموش کرده‌اند هر بار به روستا آمدند وعده‌هایی دادند اما عمل نکردند.

یکی از مردان روستا به خبرنگاران گفت: روستایی که به شهر چسبیده چرا باید از امکانات محروم باشد فرمانداران آمدند بازدید داشتند مشکلات را دیدند و رفتند.

خانم درخش که پیگیری امورات روستا را خودجوش بر عهده دارد، گفت: مشکلات روستا را بارها به فرمانداری و بخشداری اطلاع دادم اما هیچ جوابی نشنیدم.

وی ادامه داد: چرا روستایی که شهید و جانبار تقدیم نظام کرده است با بی‌توجهی مسؤولان مواجه شده و مشکلات و خواسته‌های مردم رسیدگی نمی‌شود.

جاده دسترسی روستا به طول حداکثر دو کیلومتر برای عبور و مرور در بدترین وضعیت ممکن قرار دارد این جاده در فصل بارندگی به کلی مسدود می‌شود و اینطور که اهالی روستا می‌گویند هر بار برای مراجعه به شهر باید ۳۰ هزار تومان کرایه رفت و برگشت به تاکسی تلفنی پرداخت کنند.