دهدشت نیوز

“چین گزینه مناسب میانجی درگیری نظامی اوکراین و روسیه”
خدیجه ثنائیان زاده، دکترای روابط بین الملل و عضو بنیاد ملی نخبگان.
درحالی که وضعیت بحران اوکراین را تماشا میکنیم و امیدواریم که این تراژدی به زودی پایان یابد، این سوال بیان می شود که آیا چین می تواند به پایان دادن به درگیری نظامی اوکراین و روسیه پایان دهد یانه؟
با توجه به تاریخ می توان بیان کرد که برای اولین بار است بین دو دولت اروپایی، جنگ صورت می‌گیرد و درگیری نظامی بین روسیه و اوکراین نه تنها در معادلات امنیتی اروپا بلکه در موازنه نظامی بین‌المللی تأثیرگذار خواهد بود. چین معتقد است که آمریکا نقش مهمی در تشدید بحران و تنش بین اوکراین و روسیه ایفا می کند و با اعمال تحریم های روزافزون علیه روسیه می‌کوشد به شعله‌های جنگ میان دو طرف اضافه کند.
از طرفی بسیاری از تحلیلگران ژئوپلیتیک و کارشناسان روسیه کابوس استفاده از سلاح های هسته ای در طول جنگ اوکراین را مطرح می کننددرهمی راستا به دلیل فوریت شرایط، همه راه‌ها باید برای یافتن راه‌حلی برای پایان درگیری از طریق مذاکره دنبال شود.
بنابراین چین می تواند در فضای بین المللی فعلی خود را به عنوان کشوری که مروج صلح است در عرصه بین المللی مطرح کند و افزایش مشارکت در نهادهای اقتصادی بین‌المللی به منظور حمایت از رشد داخلی چین را تقویت می‌کند ، همچنین تضعیف برتری آمریکا بر نظم سیاسی و امنیتی جهان به شی جینپینگ در رسیدن به هدفش برای دستیابی به برابری ژئواستراتژیک با ایالات متحده کمک خواهد کرد
به طور کلی می توان بیان کرد که در شرایط ژئوپلیتیک کنونی، بعید است که قدرتهای غربی به رهبری آمریکا به عنوان آغازگر تحریم‌ها علیه روسیه نقش مثبتی در پیشبرد صلح ایفا کنند. بنابراین چین می تواند نقش کلیدی در میانجیگری میان مسکو و کیف ایفا کند. با وجود حسن نیت امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه، که چندین تماس تلفنی طولانی با ولادیمیر پوتین داشته است، واضح است که پوتین نارضایتی غرب را رد می کند. فقط چین این پتانسیل را دارد که پوتین را وادار به گوش دادن به عقل کند. تصمیم چین برای ایفای نقش به عنوان یک میانجی، راه حل دیپلماتیک برای مناقشه را ممکن می سازد. این به چین اجازه می‌دهد تا وجهه خود را احیا کند و به اهداف بلندمدت آن کمک کند. . این رفتار می تواند در بلندمدت یک سیاست سودآور باشدو با ارائه چهره ای آشتی جویانه و غیر متخاصم به پکن این امکان را می دهد که ضمن حفظ احترام خاص برای نهادهای بین المللی معاصر، اصل عدم مداخله رسمی خود را حفظ کند