حجت‌الاسلام سید جواد خاضع در گفتگو با پایگاه تحلیل و اطلاع‌رسانی دهدشتنیوز در تبیین ابعاد قیام امام حسین علیه السلام گفت: عاشورا عرصه تقابل دو تفکر و جریان فکری یعنی اسلام علوی و اسلام اموی بود.

وی گفت: امروز نیز تقابل بین اسلام ناب محمدی (ص) و اسلام آمریکایی وجود دارد که تداوم همان دو جریان فکری متضاد در عاشورا است، البته این تقابل و درگیری حق و باطل از ابتدای هبوط آدم در روی زمین و با تقابل هابیل و قابیل شروع شده و تا ظهور امام عصر ارواحنافداه ادامه دارد، اما نقطه اوج این تقابل که بالاترین مصیبت و عظیم‌ترین فاجعه تاریخ را رقم زد در روز عاشورا و در سرزمین کربلا اتفاق افتاد.

رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی کهگیلویه و بویراحمد با بیان اینکه کربلا عرصه رویارویی‌ایمان و کفر، نور و ظلمت، سعادت و شقاوت، هدایت و ضلالت، عزت و ذلت و تقابل تمام عیار حق و باطل بود، گفت: قیام امام حسین علیه‌السلام سرشار از درس‌های معنوی، عرفانی، اخلاقی و تربیتی است.

حجت‌الاسلام خاضع تصریح کرد: جلوه‌های اخلاقی فراوانی در نهضت عاشورا و سیره امام حسین علیه‌السلام وجود دارد و این نهضت الگوی ناب و ارزشمندی در زمینه تربیت دینی و اخلاقی است.

وی ادامه داد: صفات و اوصاف بسیار زیبایی از قبیل صبر، توکل، شجاعت، ولایتمداری، آزادگی، عزتمندی، ایثار و وفاداری در اصحاب و یاران حضرت سیدالشهدا وجود داشت.

این مسئول تأکید کرد: پیام مهم قیام امام حسین علیه‌السلام مقابله با ظلم و ظالمان و لزوم جلوگیری از غلبه تفکر مادی و شیطانی بر جامعه است و عاشورا و کربلا الهام بخش بشریت برای ایثار، فداکاری و از جان گذشتن در راه خدا و مقابله با ظلم، فساد و گمراهی است.

حجت‌الاسلام خاضع تصریح کرد: امر به معروف و نهی از منکر یک واجب الهی است و هدف اصلی امام حسین علیه‌السلام از قیام، عمل به همین فریضه بود و آن حضرت فرمود: ارید ان آمر بالمعروف و انهی عن‌المنکرلذا امام این واجب را احیا کردند.

او با بیان اینکه یکی از نتایج امر به معروف و نهی از منکر حضرت سیدالشهداء همراهی زهیر بن قین و توبه جناب حر بود، نه تنها حر بلکه تعداد دیگری از سپاه دشمن هم توبه کردند و به اردوگاه امام پیوستند و در دفاع از امام به شهادت رسیدند، از جمله این افراد دو نفر از خوارج بودند که در سپاه ابن زیاد حضور داشتند، گفت: بعد از شهادت امام حسین (ع) وقتی سپاه عمر سعد به خیمه‌های امام حمله کردند، این دو نفر به فکر فرورفتند و با خود گفتند گروهی که به خیمه زنان و بچه‌ها حمله می‌کند نمی‌تواند بر حق باشد، پس حق با امام حسین بوده است و لذا از همین جا برمی‌گردند و مقابل سپاه ابن زیاد می‌ایستند و آنقدر در دفاع از خیمه‌های سیدالشهدا (ع) می‌جنگند تا به فیض عظیم شهادت نائل می‌شوند.

وی با بیان اینکه این تحولات روحی افراد نشان می‌دهد که امر به معروف و نهی از منکر امام و سخنان و نصایح‌ایشان بی‌تأثیر نبوده واثربخش بوده است، گفت: البته اثرات بیشتر آن در نسل‌های بعدی ایجاد شد چرا که هر چند قیام امام حسین علیه‌السلام در مکان و زمان محدودى به وقوع پیوست، اما درس‏ هاى آن اختصاص به زمان و مکان خاصى ندارد.

حجت الاسلام خاضع تأکید کرد: کربلا یک مکتب است که انسان‌های بسیاری در طول حدود چهارده قرن بعد از عاشورا در این مکتب و با حضور در مجالس ذکر و روضه اباعبدالله تربیت شدند و با تحول روحی و اخلاقی که پیدا کردند جهت و مسیر زندگی آنان عوض شد.

وی ادامه داد: ما نیز به عنوان پیروان و عزاداران آن حضرت باید به این فریضه مهم و حیات‌بخش عمل کنیم و نسبت به دین خدا، ارزش‌های دینی و احکام الهی حساس باشیم.

این مسئول ادامه داد: امر به معروف و نهی از منکر نمادی از غیرت دینی است که خدای متعال دستور آن را داده است.

حجت‌الاسلام خاضع گفت: امر به معروف و نهی از منکر به عنوان یک ساز و کار برای اصلاح فرد و جامعه، برترین، مؤثرترین و جامع‌ترین نظام اصلاحی به شمار می‌رود و یک وظیفه فرادینی است؛ یعنی عقل انسان به اهمیت و ضرورت دعوت یکدیگر به سوی نیکی و پاکی حکم می‌کند. بر این اساس، هر کار پسندیده یا ناپسند، مصداق یکی از دو عنوان معروف و منکر قرار می‌گیرد.

وی به شاخص‌های امر به معروف و نهی از منکر در جامعه اسلامی پرداخت و ادامه داد: امر به معروف و نهی از منکر یک موضوع کاملاً منطقی و لازم و ضروری است که ضامن امنیت اجتماعی و سلامت جامعه است.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: با توجه به پیوند سرنوشت افراد جامعه، حق نظارت فرد بر اجتماع یک حق کاملاً طبیعی است.

حجت‌الاسلام خاضع ادامه داد: جامعه مانند یک کشتی است، سرنشینان و مسافران یک کشتی تا حدی آزادی دارند که با اعمال و رفتار خود موجب غرق شدن و هلاک دیگران نشوند، اما اگر مسافری از این آزادی استفاده نامطلوب کند و بخواهد با میخ یا تیشه و تبر بدنه کشتی را سوراخ کند، قطعاً هیچ مسافری بی‌تفاوت نخواهد ماند، بلکه همه مسافران با قاطعیت و به شدت با او مقابله خواهند کرد، چرا که بی‌تفاوتی و بی‌توجهی، خطر غرق شدن و نابودی همه آنان را به دنبال خواهد داشت، بنابراین همه افراد جامعه در بازداشتن افراد از ارتکاب گناهان و زشتی‌ها و زیر پا نهادن ارزش‌های الهی و اخلاقی مسئولند، چرا که سقوط اخلاقی در بخشی از جامعه، مثل یک بیماری مسری و واگیردار کم کم به بخش‌های دیگر جامعه سرایت می‌کند و بخش‌های دیگر جامعه را هم آلوده و دچار سقوط و فروپاشی می‌کند، لذا سکوت در مقابل گناه، ناهنجاری‌ها و مفاسد، اشتباهی بزرگ و گناهی نابخشودنی است که به سقوط جامعه منتهی خواهد شد.