دهدشت نیوز

بنام خدا
سیدعلی عباس محدث
«ترور و اغتشاش، نقشۀ حین جنگ، مراقب باشیم»
دنیا شاهد است که یک ایران با ملتی شجاع در مقابل دنیایی از رسانه های اجیر شده ای قرار دارد که به هیچ اصولی از روابط انسانی و عقلانی پایبند نیستند. وقتی دهها شبکۀ خبری با هزینه های هنگفت را در اختیار طراحان و مجریانی که ارزش وجودی شان به دلار است، قرار داده اند، قطعاً برای نتیجه گیری از این همه سرمایه گذاری به جنون آمده اند. آنها خوب می دانند که تولید خبرهای فیک و جعلی با محتوایی سراسر شبهه، چقدر می تواند در تخریب ذهن و افکار یک جامعه نقش آفرین باشد. مطالعۀ میزان سرمایه گذاری در شبکه های مجازی، بیانگر این حقیقت است که سخت ترین سنگرِ نظامِ جمهوری اسلامی، باورها، اعتقادات و همبسگی ملی است. بنابراین با تمام قدرت و با ترکیبی از برنامه های نظامی، فرهنگی و رسانه ای حمله کرده اند.
جنگ رسانه ای از نیمۀ دوم قرن بیستم تاکنون، در تمام سناریوهای نظامی آمریکا بوده است. وقتی آمریکایی ها به افغانستان و عراق لشکری کردند، کلیپ های منقطع و هدف گذاری شده ای از برخوردهای محترمانه و انسان دوستانه ای را برای مشروعیت بخشیدن به جنایت هایشان، در شبکه های مجازی انتشار دادند و وانمود کردند که برای نجات مردم این کشورها آمده اند. و متأسفانه رسانه ها خیانتکار، آواره و قتل هزاران انسان بی گناه، غارت منابع و ذخایر، نابودی زیرساخت ها و عقب ماندگی این کشورها از توسعه و پیشرفت را بیان نکردند.
اکنون در مقابل کشوری قرار گرفته اند که از آغاز انقلاب در مسیر آزادیخواهی و استقلال بوده است. مسلماً در جهانی که نگرش غالب سیاست مداران گرگ صفتی است، قانون صلح بین الملل یا آزادی مشروع انسانها و حتی حق حیات هم معنی ندارد. متأسفانه دنیای فاشیسم رسانه ای برای بهره کشی از انسانها به شیوه ای که حاکمِ مستبد می خواهد، هر ایده و نگرشِ خلاف انسانیت را مشروعیت می بخشند. جزیرۀ شرم آور اپستین، آخرین دستاورد همین رسانه ها است که فرهنگِ غرب را با تمام داشته های علمی اش زیر سؤال برده و اغلب سکوت کرده اند. به هر حال، جمهوری اسلامی به عنوان تنها تفکرِ انسان مدار و دارای ایدئولوژی اخلاق محور جهان، اندیشۀ اخلاق ستیزِ نظام سلطه را برای جهان آشکار نمود که رسانه های دنیا نمی خواهند به آن بپردازند.
وقتی برای اولین بار بعد از جنگ جهانی دوم، جمهوری اسلامی توانسته است در مقابل تمام حاکمیتِ انسان ستیز و اخلاق گریز عالم قرار بگیرد، یقیناً راه مبارزۀ آنها با آنچه در افغانستان و عراق انجام دادند، متفاوت است. آمریکا که می داند به پشتوانۀ مهمات و سلاح های پیشرفته اش به تنهایی نمی تواند برای جمهوری اسلامی ایجاد دردسر بکند، «اغفال فکری» و «تحقیر ایدئولوژیک» را طراحی کرده است. بخشی از تحقق این سناریو به دلیل ضعف های مدیریتی به نیتجه رسید که در شرایط فعلی به آنها نمی پردازم. اما بپذیریم که فرایند بسیار گستردۀ هجوم رسانه ها غالباً نتیجه بخش بود. مخصوصاً آنجایی که افرادی را از گروه های مختلف جذب نمودند تا ساختارشکنی و دین گریزی را شعار بدهند. آنقدر در پروژۀ «نفاق فرهنگی و شبهه دینی» موفق بودند که حتی برخی از مسئولان، مدیران رسانه ها، اساتید دانشگاه و تحلیلگران سیاسی نیز همراهی می کردند. اوج این سناریو، در ۲۰ سال گذشته بود. امروز بخش زیادی از فتنه گریهای ۴۷ سال گذشتۀ فاشیسم رسانه ای غرب، با شهادت امام انقلاب و کودکان معصوم میناب بر دلهای سیاه تاریخ، نور بخشید و روشن شد. پس از ناکامی در بحران های قبلی و با شکست های پی درپی دشمن آمریکایی- صهیونی، سعی در اجرای سناریوی ترور و اغتشاش دارند. مخصوصاً که فکر نمی کردند مدیریت نظام بدون رهبر و فرماندهان ارشد نظامی، با تدبیری حکیمانه تدوام یابد.
ولذا بر مسئولان و مردم فرض است که یک لحظه از این پازل های شیطانی غافل نباشند. اینگونه نباشد که تنها به توانمندیهای نظامی دلخوش باشیم و در خواب پیروزهای سپاه اسلام بمانیم. اکنون امید حکام فتنه گر بر خرابکاری و آشوب های خیابانی است. آنها سعی دارند که آدمک های دست آموز و گروهک های آوارۀ خود را به خیابانها بفرستند و بخشی از قدرت مملکت را از نفس بیاندازند. باید این فرصت را مغتنم بداریم و به کمک نیروهای امنیتی و انتظامی بیاییم و کنترل و امنیت شهرها و بخش ها را در دست بگیریم. چون این غفلت زده های بیچاره نمی دانند که وحوشِ آدم نمایِ آمریکا-صهیونی که فهم شان از آزادی زنان را در جزیرۀ اپستین با دخترکان نوجوان اروپایی نشان دادند و برای نجات زنان سوریه و عراق نیز ددمنشان داعشی را عرضه کردند، چه تصمیمی برای ایران با تمدن هزاران ساله دارند.
انشاءالله که با پیمانی که در این ۴۷ سال با شهدا و امامین انقلاب داشته ایم، به آیندۀ روشن انقلاب امیدوار باشیم و همچون روزهای گذشته، فرصت آشوب، ترور و اغتشاش را به بازیچه های فریب خورده ندهیم.
یا علی