هوا بوی محرم گرفته است؛ انگار نسیمی از کربلا در کوچه‌های چرام وزیدن گرفته تا غبار از دل‌ها بزداید. نوزدهم خردادماه، در جلسه‌ای با حضور امام جمعه محترم، فرماندار گرامی و مسئولان شهرستان، دفتر امام جمعه حال و هوای دیگری داشت. جلسه‌ای برای هماهنگی ایام محرم و البته، نکوداشت هنری که رگ و ریشه در جانِ این دیار دارد: «هنر تعزیه».

به گزارش دهدشت نیوز؛ حجت‌الاسلام والمسلمین افشار، امام جمعه چرام، با نگاهی به گذشته‌های پرشورِ این دیار، بر اهمیت زنده‌نگهداشتن ریشه‌های تاریخی و افتخارات مبارزاتی مردم تأکید کرد. او با صدایی که امید در آن موج می‌زد، گفت: «باید دست بر دامنِ سنت‌های حسنه زد؛ چرا که هنر تعزیه، تنها یک نمایش نیست، بلکه پلِ پیوندِ قلب‌های جوانانِ امروز با عشقِ ابدیِ امام حسین (ع) است.» پیشنهادِ ایشان برای دعوت از گروه‌های تعزیه از سراسر شهرستان برای شب‌های «رحیل»، نویدبخشِ محرومی باشکوه است.

نوستالژیِ عزاداری؛ از چراغ‌های لاله تا شکوهِ «کُتَل‌خوانی»

وقتی نام محرم در چرام می‌آید، ذهنِ بزرگترها به روزگاری پرواز می‌کند که عزاداری‌ها در نهایتِ سادگی، اما با عمقِ وجود برگزار می‌شد. به یادِ آن شب‌هایی که نورِ کم‌سوی لامپ‌های بلوری و چراغ‌های لاله، فضایی روحانی در حسینیه‌ها می‌ساخت؛ روزگاری که صدایِ «یا حسین» از بلندگوهای بوقی قدیمی با همان طنینِ خش‌دارِ خاطره‌انگیز در فضای شهر می‌پیچید. آن روزها که خبری از سیستم‌های صوتی مدرن نبود، اما اخلاصِ در صدا، سوزِ دلِ مداحان و خلوصِ عزاداران، چنان لرزه‌ای بر جان‌ها می‌انداخت که گویی خود در صحرای کربلا ایستاده‌ایم.

در همین فضایِ صمیمی و آیینی بود که در دهه ۸۰ شمسی، برای نخستین بار در چرام، آیینی شکل گرفت که نامش در خاطره‌ها ماندگار شد: «کُتَل‌خوانی». نمایشی که با کارگردانی هنرمندانی چون سید قربانعلی موسوی، نه تنها در چرام، بلکه از دریچه‌ی دوربین‌های شبکه دو سیما، داغِ دلِ مردمِ ایران را تازه کرد. یادش بخیر؛ برای برپاییِ یک مجلسِ تعزیه، چه همت‌هایی که به کار بسته نمی‌شد! از آماده کردن لباس‌های رزمِ پر از مهر، تا حضورِ شترها و اسب‌هایی که گویی از دلِ تاریخ بیرون آمده بودند. آن شور و شوق، میراثی است که هنوز در رگ‌های این شهر جاریست.

زنده نگه داشتنِ یادِ پیرانِ تعزیه

در حاشیه این نشست، اکبر نعمتی، مسئول ستاد امام جمعه، با بغضی فروخورده از یادِ آنانی گفت که عمری بر صحنه‌ی تعزیه خاک خوردند تا چراغِ این آیین خاموش نشود. او یادِ رفتگانِ سفرکرده‌ای چون مرحومان حاج محمد وظیفه، کربلایی خلیفه اخلاقی، حاج تقی نیکروز و کربلایی اله‌داد دوستی را گرامی داشت و از ضرورتِ تکریمِ هنرمندانِ عزیزی چون سید قربانعلی موسوی، مهرداد کاظمی، شاهپور رضوان‌پور، رمضان دوستی، علی و ریحان شاهرخی و برادران نیکروز سخن به میان آورد.

این نکوداشت، عهدی دوباره با هنرمندانی است که این عشق را سینه به سینه به ما رساندند. امید که امسال، چرام دوباره در سوگِ سیدالشهدا (ع) قد بکشد و شورِ حسینی، از زیر سایه‌ی لامپ‌های لاله تا شکوهِ تعزیه‌های میدانی، دوباره در کوچه‌ پس‌کوچه‌های این شهر طنین‌انداز شود.

نویسنده :مهران غریبی تلگرد