در لغت معانی و تعاریف مختلفی برای واژه سیاست ارائه شده است اما به باور نگارنده مهم ترین تعریف از سیاست در جامعه ی امروز که اخلاق حلقه ی گمشده ی این وادی است باید گفت :سیاست توزیع اقتدارآمیز ارزشهاست.

کمتر کسی از مردم شریف شهرستانهای کهگیلویه،بهمئی،چرام و لنده فراموش می کند که چهار سال پیش و در چنین روزهایی مهم ترین اتفاق سیاسی در جامعه ی سیاست زده این دیار به چه صورتی پایان یافت.

سردار عدل هاشمی پور،پس از یک ماراتن نابرابر در عرصه انتخابات با حرف و حدیث های فراوان و کسب ۵۸٫۲۱۵ رای و با اختلاف ۱۴٫۱۰۲ رای توانست از سید محمد موحد پیشی گرفته و به عنوان نماینده دهمین دوره مجلس شورای اسلامی از این حوزه انتخابیه به بهارستان راه یابد.

هواداران نماینده ی ادوار مجلس شورای اسلامی که به نوعی پس از ۵ دوره متوالی پیروزی وی در انتخابات ، شکست را در ادبیات سیاسی خود باور نداشتند،ناباورانه از نتیجه به دست آمده فارغ از حرف و حدیثهای تلخ آن روزها گلایه هایی داشتند.

خلاصه آن که ناباوری و غرور هواداران و نزدیکان سناتور به این جمله ختم میشد که : حق مردم کهگیلویه بیشتر از این است که اتفاق افتاد و مردم کهگیلویه لیاقتشان بالاتر از اتفاقاتی است که طی آن روزها تجربه کردند.

احترام به خواست و اراده مردم،گردن نهادن در قبال قانون و تلاش برای رسیدن کهگیلویه بزرگ به آنچه که مردمان شریف این دیار لیاقت آن را دارند.

انتخابات سال نود وچهار با تمام حرف و حدیث هایش به پایان رسید و راه سخت و پرتلاطم عدل هاشمی پور به عنوان نماینده سیاسی ترین مردمان کشور از خرداد نود و پنج آغاز شد.

قصد واکاوی اتفاقات چهارسال اخیر را ندارم و سخت بر این باورم که آنچه باعث تغییر مسیر و تغییر انتخاب مردم در دوم اسفند سال جاری شد چیزی نبود جز توجه به اخلاق و چگونگی تحقق آن در جامعه سنتی و عشیره ای کهگیلویه.

آیا غیر از این است که مهم ترین دغدغه اصلی فلسفه سیاسی در طول تاریخ پاسخگویی به مهم ترین مسائل انسانی نظیر سعادت و خوشبختی انسان ها است؟

واقعیت امر آن است که هدف اساسی فلسفه سیاسی را باید در رفع مهم ترین چالش های بشر در عرصه عمومی و سیاسی اعم از ماهیت عدالت، چگونگی سعادت و نقش سیاست مداران و حاکمان در تحقق مهم ترین نیازهای بشری دانست که آن اهداف و مسائل محقق نمی گردد مگر با توجه جدی به اصل اخلاق.

فلاسفه سیاسی شاکله اصلی فلسفه سیاست را در عصر جهانی شدن اخلاق می دانند.

آنچه در دوره نمایندگی عدل هاشمی پور مدام از سوی ایشان و تیم رسانه و تبلیغات وی مورد نکوهش و نقد جدی قرار می گرفت نیز همین مساله اخلاق بود!

نگارنده بر این باور است که خود طی دوره چهارساله نمایندگی هاشمی پور به عنوان یکی از منتقدین عملکرد وی و تیم رسانه و تبلیغات ایشان دربطن و متن قضایا و حواشی آن بوده و از نزدیک تمامی مسائل مربوط به نقد عملکرد و دفاعیات نماینده محترم مردم در مجلس شورای اسلامی را رصد می کردم . سخت بر این باورم که هم جناب سردار هاشمی پور و هم تیم رسانه و تبلیغات ایشان دچار یک اشتباه استراتژیک و بنیادی طی روزهای اول شروع دوره نمایندگی ایشان شده که تا انتهای مسیر بر مبنای همین اشتباه شاکله ی تمام تصمیم گیری ها و دفاعیات را بنا گذاشته بودند.

آنچه مجموعه مشاوران رسانه ای سردار هاشمی پور را دچار این خطای استراتژیک کرد ناتوانی در تشخیص و تمیز دادن دو مقوله ی نقد و تخریب بود.

تیم رسانه ی سردار هاشمی پور نتوانست و یا به دلایلی که در این مقال نمی گنجد نخواست که از فرصت نقد و هجمه های رقبای انتخاباتی اش به عنوان یک فرصت برای پیشبرد امور و موفقیت ایشان در امر خطیر نمایندگی مردم در مجلس شورای اسلامی استفاده کند.

فراموشی آنچه در سالهای اخیر فضای رسانه ای استان و شهرستان های چهارگانه ی معروف به کهگیلویه بزرگ را تحت شعاع قرار داد برای هر شهروند آزاده ای کار ساده ای نیست.

اتفاقات تلخی که از آن در بارها به عنوان لکه هایی سیاه یاد کرده ام که از دامان برخی رسانه های محلی ما پاک شدنی نیست.

روند انتخابات یازدهم در شهرستان های کهگیلویه بزرگ به گونه ای بود عدل هاشمی پور و تیم تبلیغات و رسانه ایشان ،کما فی السابق تاب و تحمل هیچ نقدی را نسبت به عملکرد سوال برانگیز خود نداشت.

شاید نداشتن هیچگونه تجربه کار سیاسی و انتخاباتی یکی ازمهم ترین مولفه هایی باشد که تیم نوپا و تازه شکل گرفته و بیگانه از ادبیات سیاسی و اخلاقی که مجموعه مشاوران و نزدیکان عدل هاشمی پور را در محاصره ایده ها و سبکی سخیف و پرخاشگرانه از تبلیغات قرار داده بود توانست به عنوان حلقه اول در تشکیلات بدون ساختار ایشان قرار گیرد.

کار انتخابات در هیچ نقطه ای از دنیا خالی از نقد و به چالش کشیدن عملکرد رقیب و از همه مهم تر کند کردن و به حاشیه بردن تبلیغات رقیب نیست!

مساله ای که تیم انتخاباتی عدل هاشمی پور را به طور تمام وکمال به سمت حواشی سوق داده به نحوی که بر اثر نداشتن تجربه با سرعت هرچه تمام تر با بداخلاقی های فراوان به ورطه ی سقوط و متلاشی شدن پیش برد.

فضای انتخابات یازدهم مجلس شورای اسلامی هرچند در بُعد رسانه های استانی،محلی از نمایش بداخلاقی های تمام عیّار نزدیکان نماینده وقت شد اما حجم این بداخلاقی ها به حدی بود که کار را به رسانه ملی نیز کشاند.

انتخاب دوم اسفندِ مردم شهرستانهای کهگیلویه،بهمئی،چرام و لنده با اختلاف قریب سی هزار رای و ریزش شدید آراء عدل هاشمی پور نشان داد که مردم خواهان پایان یافتن رسوم کج نهاد و بدنهاد رقابت های سیاسی با طعم تلخ بداخلاقی اند و این انتخاب نه ی بزرگی بود به تمام بداخلاقی ها…

و این بار پس از انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی،ادبیاتِ تیم رسانه و نزدیکان کاندیدای شکست خورده تفاوت بسیار فاحشی یا ادبیات بازنده ی انتخابات نود و چهار داشت!
اگرچه در هشتم اسفند سال نود و چهار تیم رسانه و نزدیکان سید محمد موحد، مردم را لایق بهترین ها دانسته و اتفاقات تلخ آن روزها را درشان و منزلت این مردم شریف نمی دانستند اما تیم رسانه و نزدیکان بازنده ی انتخابات نود و هشت اخلاق را نیز پیش تر و بدتر از انتخابات باخته و با توهین به مردم و طوایف و ایلات و جناج های مختلف همه با هم یکصدا از خیانت به کاندیدای شکست خورده در انتخابات گفتند و نوشتند و صراحتا اعلام کردند که مردم لیاقت داشتن فلان شخص را نداشتند!!
و این همان تفاوت آشکاری است که در گفتمان هر دو طیف طی این سالها مشاهده شد و مردم بهترین انتخاب کنندگان بودند.

آنچه باید هرزنگارِ متن سخیف و سراسرتوهین و بی ادبانه ی “موحد از تراژدی تا واقعیت” و هم قطارانش بدانند این است که دوران توهین،تحقیر،تهمت و تهدید در ادبیات سیاسی و رسانه ای کهگیلویه بزرگ به سر آمده و اینک فرصتی ارزشمند برای بازگشت عزّت،اقتدار و توسعه ی همه جانبه ی این دیار با رعایت اخلاق و همدلی و همکاری همه اقشار و جناح ها آغاز شده است.