علی صادقی خود را از مخالفین سیدمحمد موحد می داند طی یادداشتی نوشت:

بنام نادی عشق

در اولین روزهای مهر،چه زیباست مهرورزی را تزریق کنیم و قلم هایمان را به عشق و عظمت دیارمان بلاد شاپور خروشان و عاطفه ها را تقسیم کنیم.

شاید همین مهرورزی،ضماد زخم های کهنه ای باشد که سالهاست بر پیکر کهگیلویه ی بزرگ،نقش بسته است.
از آنجایی که عشق از فطرت انسان برمی خیزد بیایید بر موج منفی احساساتمان غلبه کنیم و صرفا به خاطر یک یا چند اشتباه گفتاری بیشتر از این بر پیکر نماینده ی کهگیلویه بزرگ نمک نپاشیم.
فراموش نکنیم که یک سیاستمدار از جنس همین مردم است هر چند خودم به عنوان نگارنده زمین تا آسمان با او زاویه ی فکری دارم.
اما لازم میدانم در کنارش بمانیم تا درخت آرزوها را دوباره آبیاری کنیم.
به عنوان عضو کوچکی از جامعه ی رسانه ای،مدام در ذهنم خطور میکنم باتوجه به اینکه مجلس یازدهم ،ماه های اولیه را سپری میکند نه فقط یک سیاستمدار را ،نه فقط حاج آقا موحد را ،بلکه فراتر از همه ی اینها آیا رواست همشهری عزیزمان را تنها بگذاریم؟؟؟
فراموش نکنیم سید محمد موحد با همه ی نقدها،بخشی از تاریخ سیاسی این سرزمین است و سالهاست برای محرومیت و مظلومیت این سرزمین سحرانگیز تلاش فراوان کرده وهمچنان سعی برآن دارد تا با کمک ما مخالفان سیاسی اش ،صدای رسای حوزه انتخابیه اش باشد.
چه زیباست در اوج بحران ها،اصالتمان را اثبات کنیم و بوی چویل و آویشن را استشمام کنیم و مخالفانمان را دوست بداریم.
دوستان رسانه ای وافکار عمومی خوب می دانند هیچگاه طرفدار حاج آقا موحد نبوده ام. اما برایم بسی ناخوشایند است که در اولین گام هایش برای پیگیری مطالبات مردم،به جای همفکری و نوید فردایی بهتر، کوچکترین نقد به نماینده ی کهگیلویه بزرگ را تبدیل به بحران کنیم.
همشهریان عزیزم
چه نیکوست
دوباره برخیزیم……
با نقدهای منصفانه،حتی محکم تر از دیروز، اما با مودت و اخلاق مداری در کنار سیاستمداران این خاک مقدس، مهرورزی را تکثیر کنیم.

به امید افق های زیبا / نگارنده؛ علی صادقی