امام جمعه سرفاریاب در خطبه های نماز امروز، ضمن دعوت خود و نمازگزاران به رعایت تقوی الهی و پرهیزگاری، به استناد آیات و روایات به بحث معاد و بعثت همه ی مردم در قیامت به صورت دسته جمعی پرداخت و گفت: در آن روز خداوند همه ی مردم را بر می انگیزد و از اعمالی که انجام داده اند، آگاه و با خبر می سازد. اعمالی که خداوند، حساب آنها را نگه می دارد و آنها آن اعمال را فراموش کرده اند و خداوند بر همه چیز شاهد و ناظر است‌.
حجت الاسلام سید فرج الله پژمان در ادامه افزود: معاد صحنه ی ظهور قدرت و علم الهی است و دادگاه قیامت علنی و عمومی است‌.
امام جمعه ی سرفاریاب عنوان کرد: یکی از صفات رذیله و زشتی که در انسان ها وجود دارد سوء ظن است. سوء ظن یعنی اینکه انسان نسبت به دیگران به گونه ای بدگمانی و بدبینی داشته باشد، و به تعبیری به همه چیز با عینک بدبینی بنگرد.
کسانی که به خداوند متعال سوء ظن دارند، خداوند آنها را مورد قهر و غضب خود قرار می دهد.
وی افزود: انسان باید در طول زندگی به خداوند و رحمت او خوش بین و امیدوار باشد و به یقین بداند خداوند متعال از پدر و مادر نسبت به او مهربان تر بوده و با او به خوبی مدارا می کند.
خطیب نماز جمعه سرفاریاب در ادامه با تبریک فرارسیدن ۲۷ آذر، روز وحدت حوزه و دانشگاه گفت: در تاریخ هر ملتی نقاط عطفی وجود دارد که انقلاب اسلامی ایران یکی از نقاط عطف ملت ما محسوب می شود که حاصل وحدت نهاد حوزه و دانشگاه است.
وی گفت: در تاریخ ایران چهار مقطع قابل توجه است.
نخستین مقطع ورود اسلام به ایران است که نتیجه آن، رواج تفکر دینی و آموزه های مبنی بر توحید بود.
نقطه عطف دوم تاریخ ایران، حکومت صفوی است که ثمره ی آن گسترش بیشتر مکتب تشیع است.
سومین مقطع عطف قابل توجه، مشروطه است که نتیجه آن، ظهور و بروز عده ای از روشن فکران متدین می باشد که با تکیه بر آموزه های دینی مشکلات جامعه را شناسایی و به رفع توطعه های آن زمان احتمام می ورزیدند.
انقلاب اسلامی نیز چهارمین نقطه ی عطف تاریخ ایران است. و یکی از مهمترین حوادث تاریخ ایران انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ اتفاق افتاد که اگر وحدت بین حوزویان و دانشگاهیان در آن تاریخ شکل نمی گرفت، انقلاب اسلامی ایران یا به ثمر نمی رسید و یا با تاخیر بیشتر و یا بامشکلات و معایبی به وقوع می پیوست‌.
امام جمعه ی سرفاریاب افزود: وحدت حوزه و دانشگاه هیچ گاه به مفهوم صلب استقلال فکری و یا نفی هویت مستقل یکی از این دو نهاد و یا سلطه ی یکی بر دیگری نیست، بلکه منظور از وحدت این است که: هر دو گروه علمی، هماهنگ، متحد و همسو به تدبیر امور ملت و جامعه اسلامی بپردازند.