روز گذشته، «سالن شماره یک» استانداری کهگیلویه و بویراحمد -قدیمی‌ترین و مهم‌ترین سالن تصمیم‌سازی استان- میزبان جلسه‌ای بود که بیشتر به یک ماراتن نفس‌گیر و البته پر از تناقض شباهت داشت. جلسه‌ای با دستور کارِ بررسی پروژه‌های عمرانی و اقتصادی شهرستان‌های گچساران و باشت، که با حضور یدالله رحمانی (استاندار)، عیسی شهامت و مسعود حسینی (معاونین استاندار)، سید انتظام سهمگین (رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی)، غلامرضا تاجگردون (نماینده مجلس) و جمعی از مدیران کل دستگاه‌های اجرایی برگزار شد.

روند جلسه طبق یک سناریوی تکراری سنوات گذشته پیش رفت؛ تک‌تک پروژه‌ها روی میز می‌آمد و غلامرضا تاجگردون در قامت یک پرسشگرِ قهار، با رگبار سؤالات فنی و بودجه‌ای، سعی در خلع‌سلاح مدیران داشت. نتیجه‌ی این دوئل مدیریتی را خود تاجگردون ساعاتی بعد در صفحه شخصی‌اش در فضای مجازی این‌گونه روایت کرد: واگرایی و ناهماهنگی بین برخی از دستگاه‌ها، به‌خصوص بین جهاد کشاورزی و آب منطقه‌ای، و تا حدودی آبفا، بسیار عجیب بود. عدم تشکیل جلسات هماهنگی در سطح استان کاملاً مشهود است و برخی از دستگاه‌ها کاملاً بی‌انگیزه و غیرمطلع‌اند.» البته او در میان این تاخت‌وتاز، از عملکرد «آرش مصلح» در آب منطقه‌ای و «حمیدرضا پیمانجو» در راهداری تقدیر کرد و در نهایت با حسرتی عمیق نوشت: «هر روز که جلوتر می‌روم، حسرت می‌خورم از اینکه ۴ سال به تمام معنی حق این منطقه ضایع شد و طرح‌هایی که امروز باید به بهره‌برداری می‌رسید را با ده برابر هزینه داریم آرام‌آرام و به‌سختی جلو می‌بریم.»

تاجگردون در متن جلسه نیز شمشیر را از رو بست و با انگشت گذاشتن روی عملکرد راه و شهرسازی، اوقاف، دانشگاه علوم پزشکی و اداره کل ورزش و جوانان، خطاب به استاندار گفت: «آقای استاندار! لطفاً با این مدیران تعارف نکنید.» یدالله رحمانی، استاندار کهگیلویه و بویراحمد نیز در پاسخی (دست‌کم در ظاهر) اعلام کرد: «با هیچ‌کس تعارف ندارم. مدیرانی که نمی‌توانند کار کنند، یا بروند مسلط شوند و مشکلات را حل کنند، یا دیگر در جلسات حاضر نشوند!»

تا اینجای کار، همه‌چیز شبیه به یک فیلم قهرمان‌محور است که در آن، نماینده و استاندار در حال نجات استان از دست مدیران ناکارآمد هستند. اما وقتی عینک واقع‌بینی به چشم می‌زنیم، پازل‌ها جور در نمی‌آیند. استان محرومی که زیرساخت‌هایش سال‌هاست لنگ می‌زند، چقدر فرصت دارد که ماه‌ها و سال‌های طلایی‌اش را معطل مدیران بی‌انگیزه و غیرمطلع بماند؟ جناب تاجگردون! شما که امروز در قامتِ منتقدِ شماره یکِ مدیرانِ استان ظاهر شده‌اید، آیا از خود پرسیده‌اید این مدیرانِ ضعیف اساساً با کدام لابی، حمایت و مکانیزمی بر این صندلی‌ها تکیه زده‌اند؟

چگونه است که یک نفر بدون حتی یک روز سابقه کار مدیریتی و اداری، حدود ۱۳ ماه به صورت کاملاً غیرقانونی در جایگاه سرپرستی یک اداره کل جا خوش می‌کند، و آن‌وقت شما در جمعِ مدیران، ژست مطالبه‌گری می‌گیرید و خطاب به استاندار می‌گویید: «این هم از وضعیت اداره کل ورزش‌تان!» بابا انصافتان شکر! لطفاً بیش از این ما و افکار عمومی را گرفتار ابهام، شک و شبهه نکنید.

آقای تاجگردون! مردم این استان شما را به عنوان یکی از پرنفوذترین چهره‌های سیاسی در بدنه دولت می‌شناسند. اگر مدیری تا این حد که می‌گویید بی‌انگیزه و غیرمطلع است، با همان قدرت و نفوذی که دارید او را کنار بگذارید. چرا دست روی دست گذاشته‌اید؟ این رفتارهای دوگانه در جلساتِ رسمی، یا یک بازی زرگری برای فرار از پاسخگویی است، یا نشان‌دهنده‌ی این است که برخلاف ادعاهای مطرح‌شده، جنابعالی و استاندار کاملاً با این مدیران ضعیف تعارف دارید و مناسبات پشت‌پرده، مانع از جراحی مدیریتی در استان می‌شود. مردمی که بیش از ۱۱۵ شب متوالی، برای ایران، اسلام و انقلاب و همچنین احقاق حقوقشان و مطالبه‌ی شفافیت، کف خیابان‌های این استان (از جمله یاسوج) ایستادند و فریاد زدند، شایسته بهترین خدمات هستند.

برای اثبات این ادعا که بعضی ادارات با شایسته‌سالاری بیگانه است، نیازی به راه دور نیست. استاندار در مواجه با ادعای سرپرست اداره‌کل ورزش در خصوص یکی از پروژه‌ها می‌گوید؛ من بی‌خبر بودم. این درحالی‌است استاندار و بدنه مدیریتی استان، از شاهکار معاونت تربیت‌بدنی اداره کل آموزش و پرورش (فرشید کرمی) در احداث ۳۸۰ چمن مصنوعی ورزشی در مدارس استان بی‌خبر نیستند. مگر همین استاندار نبود که در مراسم افتتاحِ بزرگترین چمن ورزشی که در طول تنها ۴۰ روز توسط همین معاونت ساخته شد، حضور داشت و روبان پاره کرد؟ اما پاداش آن مدیرِ باانگیزه چه بود؟ به جای ارتقا، او را به دلیل برخی نارضایتی‌های سیاسی و تنگ‌نظری‌ها از جایگاهش کنار گذاشتند! تصمیم‌گیرانی که یک مدیر موفق و رتبه‌آور کشوری را این‌گونه طرد می‌کند، چگونه می‌تواند ادعا کند که به دنبال حذف مدیران «بی‌انگیزه» است؟

وقتی تمام این تکه‌های پازل را کنار هم می‌گذاریم -از ابقای ۱۳ ماهه یک سرپرست غیرقانونی تا برکناریِ عجیب مدیرانِ کارنامه‌دار، و از فریادهای تریبونیِ نماینده تا سکوت عملی در برابر ضعف‌ها- به یک نتیجه‌ی تلخ می‌رسیم: ما به خروجیِ جلسه روز گذشته‌ی شما به‌شدت شک داریم! توسعه‌ی این استان با شعار، تندی و گاهی ادبیات ناصواب در جلسات و نوشتن کپشن‌های دلسوزانه در اینستاگرام محقق نمی‌شود. اگر واقعاً دلتان برای این چهار سالِ سوخته و بودجه‌های هدررفته می‌سوزد، تعارف و بازی‌های سیاسی را کنار بگذارید و تیغ جراحی را بردارید؛ در غیر این صورت، این جلسات چیزی جز یک تئاتر خسته‌کننده برای مردمی که این‌گونه در مقابل دشمنان ایستاده‌اند و بار تورم و ناکارآمدی برخی مدیران را تحمل می‌کنند، نخواهد بود.کبنا