دهدشت نیوز؛ سید قادر رضایی از مخاطبان این پایگاه خبری در یادداشتی نسبت توهین یکی از کاربران فضای مجازی به نیروی های گمنام امنیتی واکنش نشان داد.

با عرض سلام و ادای احترام

کسانی در جهت سرپوش نهادن بر ماهیت خود با پوشیدن لباس شیر نعره تصنعی می کنند، غافل اند که اذهان بیدار این دیار به خوبی بر همه چیز آگاهند.

زشتی انسان به بزرگی، بینی و شکم او نیست بلکه به افکار و رفتار زشت و زیان بار اوست.

انسان مقصر و فریبکار، فردی است زرنگ و حیله گر که با نوک زبانش راه می رود، با چشمانش چشمک می زند، با پاهایش صحبت کرده و با دستانش تدریس می کند. (حضرت سلیمان، انجیل مقدس. فصل شش، آیه های ۱۲ و ۱۳)

در سلسله مراتب نیازها، امنیت رتبه دوم نیازهای بشری را بعد از نیازهای فیزیولوژیک داراست و البته فقط کسانی که ناامنی را دیده و یا درک کرده اند قدرشناس وجود امنیت و سازندگان آن هستند و  تواناترین مترجم کسی است که سکوت را ترجمه کند.

احساس امنیت، نتیجه محافظت امنیتی و مجاهدت جماعتی بی ریا و بی نشان  است که در اوج مظلومیت و بی صدا  می خواهند، می شناسند، می دانند و می توانند دوست را از دشمن و خدمت را از خیانت تشخیص دهند و در راه سربازی و نگهبانی از این مردم عزیز دسیسه دشمنان و غبار نادانی فریب خوردگان و دشنه کلام مغرضان آنان را از مسیر خدمت بی منت باز نمی دارد.

ایجاد امنیت معرکه نبرد هوشمندان، صحنه تنازع دلیران، میدان تضارب افکار دانشمندان و کارزار اندیشه عالمان و گذرگاه باریک، حساس، خطرناک و غافلگیر کننده وارستگانی  است که هر کسی ظرفیت درک شرایط، حساسیت ها و مشکلات آن را ندارد و خوب بودن و خوب ماندن در این عرصه عظیم، هنر هنرمندان است و بعضی ها چه می دانند که امنیت چیست؟!

در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید

زانکه آنجا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

در نگاشت سراسر کینه شما، امثال حاج نادر منتظریان ( و به قول شما پرونده سازان!) همان هایی هستند که وجودشان لرزه بر اندام دشمنان خارج نشین ملت می اندازد و قدم هایشان، خطرها را از این ملک و ملت دور کرده، امثال ریگی را از آسمان به زمین نشاندند و الماسی برای فریب گوشه ای از مجاهدت و عملیات پایتخت، نشانه ای از گمنامی آنان است و مبادله جاسوسان سندی بر تیزهوشی ایشان و زنده سوزی مامورشان در قلب اسرائیل گواه صدق شان، تا امثال تو برادر عزیز بتوانی در آرامش و با طیب خاطر خودنمایی کنی و نداشته هایت را فریاد بزنی!

بر بساط نکته دانان خود فروشی شرط نیست

یا سخن دانسته گو ای مرد عاقل یا خموش

حاج نادر منتظریان مفتخر است که در زمره نگهبانان گمنام ملک، مال و ناموس و آبروی این مردم قدرشناس بوده و آمده است در عیان هم زبان، قدم و قلم آنان در پیگیری مطالباتشان باشد. چون مردم را، نیازهایشان، اولویت هایشان، دردهایشان و مهمتر از همه بزرگی و عزتشان را می شناسد.

خلقی زبان به دعوی عشقش گشاده اند

ای من فدای آنکه دلش با زبان یکیست

و چه زیبا گفت: دکتر بابایی زاد، که حال خوب یعنی : “دوباره سنجی برداشت هایمان.

باید بدانیم که کسی به ما بابت نیست کردن هستی خود جایزه نمی دهد!!!

حال خوب یعنی جرات و توانایی تغییر. یعنی دوباره سنجی کنیم، اقدام کنیم و بهایش را بپردازیم و عصبیت یعنی ابهام در پذیرش آنچه نمی خواهم ببینم و نگه داشتن آن در سطح ناخودآگاه و پیچیده تر شدن و نهایتا به حالت عصبی رسیدن!

انسان های عصبی و ترسو بیشتر فریاد می زنند و هیاهو به پا می کنند و بر دیگران خرده می گیرند و برچسب می زنند. به عبارتی عصبیت حکایت این روزها و حرف های تراویده از عقل های اجاره ای و مغزهای زنگ زده ای است که طبیعت انسانی را از یاد برده و تمام زیبایی های طبیعت انسانی، هستی های زیبایی آفرین، هنجارهای آرامش بخش و تلاش های توسعه زا را در مرگ آباد نادانی خود قربانی کرده و در کوره جهالت سوزانده اند که این هم دلیل دارد : ترس ناشی از نداشتن کارنامه قابل دفاع!

ترس این جماعت در گذر زمان به سلسله ای از نفرت ها تبدیل شده که از همه چیز و همه کس بیزارند و چون عملکرد قابل ارائه یا حرفی برای گفتن یا شجاعتی برای دیدن و یا قابلیتی برای نمایش ندارند به بدجویی و بدگویی پناه برده و با حرف های عامه پسند و  انداختن مسئولیت ناکامی های خود ‌به گردن دیگران (دشمنان فرضی!)، در تلاشند نشان دهند دیگران نمی‌گذارند تا آنها به اهدافشان برسند و این بدگویی ها آنقدر ادامه دارد تا به سادیسم (دیگر آزاری) و سپس مازوخیسم (خود آزاری) منتهی گردد.

آنها به خاطر نداشتن شجاعت، ضعف مسئولیت پذیری، ناتوانی اخلاقی و رفتاری و اعتیاد به دشمن انگاری همه به جای معرفی خود، به تخریب رقیب روی آورده و به جای رقابت منطقی در فضایی سالم، در گرداب تحقیر، تهدید، برچسب زنی، تنفیر ( نفرت دادن و فراری دادن) و تکفیر، تخریب و ترور  و … دست و پا می زنند و صد البته نتیجه آن نابودی خودشان خواهد بود.

در اختیارت اگر صد هزار تیر جفاست

به قصد جان من خسته در کمان داری

همه می دانند کسانی که از همه ایراد می گیرند، بیشترین عیب را دارند، عادتی که بزرگ ترین نشانه ضعف نفس،بی هنری، منفی نگری و عیب جویی است. به عبارت دیگر زبان شخص، بیانگر شخصیت اوست.

انسان ضعیف چون در خود قابلیتی برای عرضه نمی بیند به عیب جویی و عیب گویی، دیگران مشغول می شود و این اوج ناتوانی اخلاقی و رفتاری است.

انسان هنرمند دارای زیست عقلانی و اخلاقی است و بی هنران فقط دنبال تایید خود، همرنگ سازی دیگران با خود و دیدن خود در اندیشه و عملکرد دیگران هستند.

بهتر است بدانیم مقام و منصب  عرصه خدمت است نه جولانگاه مالکیت. و خدمتگزار نیازی به هیاهو ندارد و آثار اقدامات او را همه می بینند.

کمالِ سِرِّ محبت ببین، نه نقصِ گناه که هر که بی هنر افتد نظر به عیب کند

به هر حال فرافکنی، تخریب این و آن مشکلی از شما حل نمی کند. اگر بویراحمد، دنا و مارگون به حاج منتظریان اقبالی ندارد، از چه می ترسید که بداخلاقی می کنید؟!

البته از بی هنران جز این انتظاری نخواهد بود، برچسب زدن و تقسیم بندی مردم!

چپ و راست، خودی و غیرخودی، سردسیر و گرمسیر، بویراحمد علیا و سفلی، با ما و علیه ما و حالا هم آخرین تیر ترکش، پرونده ساز و مثلا افشاگر ! !

وفا و عهد نکو باشد ار بیاموزی

وگرنه هر که تو بینی ستمگری داند

سید قادر رضایی

جهت مشاهده متن توهین آمیز فعال رسانه ای نماینده، به لینک زیر مراجعه شود:

👇🏻👇🏻👇🏻

دوئل در فضای مجازی |اخلاقی که گم شد| اَنگ وتهمت زدن به سیاسیون وکاندیدا به چه قیمتی| حمله یکی از فعالین مجازی روشنفکر به منتظریان وپاسخی متقابل